Evangelia Papazi

Στα ψηλά βουνά της επαρχίας Γιουνάν στη νοτιοδυτική Κίνα, τρία ποτάμια - το Τζίνσα, το Νιούτζιανγκ και το Λάντσανγκ – που πηγάζουν στο Τσινχάι, στο οροπέδιο του Θιβέτ, ρέουν σχεδόν παράλληλα, από το βορρά προς νότο για περίπου 170 χιλιόμετρα. Σε ευθεία γραμμή, η απόσταση μεταξύ των ποταμών Τζίνσα και Λάντσανγκ είναι 66 χμ. ενώ εκείνη μεταξύ των Λάντσανγκ και Νιούτζιανγκ είναι μικρότερη από 19χμ.

Η περιοχή των τριών παράλληλων ποταμών καλύπτει περίπου 1,7 εκατ. εκτάρια γης. Σε αυτήν υπάρχουν εννέα καταφύγια και 10 πανοραμικά σημεία που ανήκουν είτε στην πόλη Λιτζιάνγκ της Αυτόνομης Νομαρχίας της Ντιτσίνγκ στο Θιβέτ, είτε στην Αυτόνομη Νομαρχία του Νιούτζιανγκ Λισού. Βρίσκονται εκεί όπου οι τρεις γεωλογικές περιοχές της Ανατολικής Ασίας, της Νότιας Ασίας και του Οροπεδίου του Θιβέτ συναντώνται, με αποτέλεσμα να δημιουργείται ένα αντιπροσωπευτικό τοπίο σπάνιων αλπικών γεωμορφικών σχηματισμών καθώς και μία από τις πλουσιότερες περιοχές σε βιοποικιλότητα στον κόσμο.

Το Σαντζιάνγκ είναι ένα πραγματικό μουσείο, με την γεωλογική ιστορία του τα τελευταία 40 με 50 εκατομμύρια χρόνια να συνδέεται με τη σύγκρουση των τεκτονικών πλακών της Ινδίας και της Ευρασίας και την άρση της Οροσειράς των Ιμαλαΐων και του οροπεδίου του Θιβέτ.

Κάθε είδος τοπίου που βρίσκεται στο βόρειο ημισφαίριο, εκτός της ερήμου και των ωκεανών, μπορεί να βρεθεί εδώ, συμπεριλαμβανομένης της υπέροχης και υψηλότερης κορυφής (6.740 μέτρα) του όρους Μεϊλί με παγετώνες άνω των 10.000 ετών. Κρυστάλλινος και λαμπερός, ο πάγος χαράζει το δρόμο του από την κορυφή προς τα κάτω έως το Δάσος Μινγκ-γιονγκ-τσούν στα 2.700 μέτρα. Θεωρείται ότι είναι ο καλύτερος παγετώνας μουσώνων του κόσμου, αξιόλογος για την κάθοδό του σε τόσο χαμηλό υψόμετρο. Για χιλιάδες χρόνια, οι άνθρωποι του Θιβέτ θεωρούν το Μεϊλί ως ιερό βουνό. Μέχρι σήμερα σέβονται την ανάγκη να λάβουν την άδεια πριν ανέβουν στο βουνό.

Η περιοχή διαθέτει 118 χιονισμένα βουνά άνω των 5.000 μέτρων από την επιφάνεια της θάλασσας, που είναι πολύ διαφορετικής μορφής μεταξύ τους. Μαζί τους συνυπάρχουν πολλά στρέμματα ανέγγιχτου δάσους και αρκετές εκατοντάδες παγωμένες λίμνες.

Εκτός από την προαναφερόμενη υψηλότερη κορυφή Μεϊλί, υπάρχουν αμέτρητοι απόκρημνοι, καρστικοί σχηματισμοί καθώς και υπέροχα Ντανσιά (Danxia, ένα γεωλογικό φαινόμενο όπου τα στρώματα κόκκινου ψαμμίτη, διαβρωμένου από τους ανέμους και τα τρεχούμενα νερά, σχηματίζουν γεωμορφές που μοιάζουν με 'ρόδινα σύννεφα' όπως μαρτυρά και η κινεζική ονομασία τους.

Στα βουνά Λαοτζούν στην περιοχή Λιτζιάνγκ, τα 'ρόδινα σύννεφα' βρίσκονται σε ένα πολύ γραφικό περιβάλλον μέσα σε δάσος και αποτελούν το μεγαλύτερο και το καλύτερα σχηματισμένο παράδειγμα αυτού του είδους γεωμορφολογίας στην Κίνα. Σε ορισμένα σημεία, τα κόκκινα βράχια έχουν δημιουργήσει σχηματισμούς που μοιάζουν με χελώνες. Στο εύστοχα ονομασμένο, χιλιετές βουνό 'Χελώνα', αρχικά μπορεί κανείς να φανταστεί μία μεγάλη χελώνα αλλά στη συνέχεια, με μια πιο προσεκτική ματιά, θα μπορέσει να δει χιλιάδες μικρότερες χελώνες.

Πρώτη μεταξύ των 17 πιο σημαντικών περιοχών της Κίνας σε βιοποικιλότητα, αυτή η περιοχή με την πολύτιμη 'τράπεζα' γενετικού υλικού, έχει ανακηρυχθεί για την σημασία της ως φυσική περιοχή παγκόσμιας κλάσης. Αν και αντιπροσωπεύει λιγότερο από το 0,4 τοις εκατό της χώρας, η περιοχή Σαντζιάνγκ φιλοξενεί πάνω από το 20 τοις εκατό από τα πιο σημαντικά φυτά της χώρας και το 25 τοις εκατό των ζωικών ειδών της. Σήμερα η περιοχή είναι το σπίτι για 77 ζώα που βρίσκονται υπό την προστασία κρατικού επιπέδου, συμπεριλαμβανομένης της χρυσής μαϊμούς του Γιουνάν, της αντιλόπης,

της λεοπάρδαλης του χιονιού, της τίγρης Μπενγκάλι, και του μαυρολαίμη γερανού. Έχει επίσης 34 είδη φυτών επιπέδου κρατικής προστασίας, συμπεριλαμβανομένης της κινεζικής ελάτης (Cunninghamia lanceolata), της φτέρης (Cyathea spinulosa) και του κινεζικού πουρναριού (Taxus chinensis).

Κάθε χρόνο, όταν έρχεται η άνοιξη, η περιοχή γίνεται μια θάλασσα από λουλούδια. Υπάρχουν 200 είδη αζαλέας, σχεδόν 100 είδη γεντιανής (Gentiana scabra), ηράνθεμα, κρίνα και πολλά άλλα άνθη (Scrophylariaceae, Cypripedium, κ.α.). Εν τω μεταξύ, η περιοχή κατοικείται από 16 μειονότητες, και είναι μία από τις λίγες περιοχές στον κόσμο όπου διαφορετικές εθνίες, γλώσσες, θρησκευτικές πεποιθήσεις και έθιμα συνυπάρχουν αρμονικά.

Το 1985, ένας αξιωματούχος της UNESCO, ανακάλυψε αυτό το θαύμα στον κόσμο μέσω των δορυφορικών εικόνων σάρωσης. Το 1988, η περιοχή των Τριών Ποταμών, ανακυρήχθηκε με την έγκριση του Συμβουλίου της Επικρατείας ως φυσική περιοχή κρατικού επιπέδου σημαντικότητας. Στις 2 Ιουλίου 2003, η περιοχή καταγράφηκε στη λίστα Παγκόσμιας Κληρονομιάς ως φυσική κληρονομιά κατά την 27η σύνοδο της Επιτροπής Παγκόσμιας Κληρονομιάς της UNESCO.