Δ.ΑΛΕΞΑΚΗΣ

Ο Δεκέμβρης στο Πεκίνο, την πρωτεύουσα της Κίνας, είναι όπως πολλά κινεζικά θεσπέσματα μια γλυκόξυνη εμπειρία. Ο καθαρός μπλέ ουρανός θα μπορούσε να ξεγελάσει τον άπειρο παρατηρητή, ο οποίος, εξερχόμενος από την σπιτική θαλπωρή του και ουσιαστικά ανυποψίαστος, μένει "στήλη άλατος" μπροστά στο ανελέητο κρύο που επικρατεί έξω. Οι κινέζοι κάτοικοι αψηφούν πάρ΄αυτά με μεγάλη γενναιότητα τις αντίξοες συνθήκες καταφέρνοντας να παραμένουν άκρως χαρωποί και αν μήτη άλλο, πλήρως κουκουλωμένοι στα χειμωνιάτικα πανωφόρια τους.

Έν μέσω τέτοιων συνθηκών δεν είναι πολύ δύσκολο για εμάς τους ευρωπαίους να νοιώσουμε, σωματικά αλλά και ψυχικά, τον ερχομό των Χριστουγέννων. Και οι κινέζοι φίλοι μας δεν θα μας επέτρεπαν ποτέ να τα παραβλέψουμε, μιά και κάνουν το καλύτερο δυνατό για να στολίσουν πλατείες, εμπορικά κέντρα, βιτρίνες αλλά ακόμα και δρόμους ολόκληρους με τα γνωστά μας χριστουγεννιάτικα στολίδια, γιρλάντες και πολύχρωμα φωτάκια. Και είναι οφθαλμοφανές για κάθε παρατηρητή ότι απολαμβάνουν τον στολισμό τουλάχιστον όσο εμείς οι ευρωπαίοι.

Ακόμα και το χριστουγεννιάτικο δέντρο, το κεντρικό σύμβολο αυτών των εορτών, δίνει το παρών.

Τελικά, το Πεκίνο ενδείκνυται για αυτούς που κάτω από τον όρο "χριστουγεννιάτικο ταξίδι" δεν καταλαβαίνουν αποκλειστικά διακοπές σκι κάπου στις ευρωπαϊκές Άλπεις. Τα τουριστικά θεάματα του Πεκίνου είναι, σε σύγκριση με τους πιο ζεστούς μήνες του χρόνου και τις μάζες των τουριστών που έλκονται από την μακρά ιστορία του, ελεύθερα προς εξερεύνηση.